Koektrommel

Nog altijd
Weerspiegelt jouw gezicht
In het glanzende bruin
Van mijn blikken koektrommel

Je reflectie
Reizend vanuit een ver verleden
Om mij jou niet te doen vergeten
Met een quasidroeve blik

Eenzame traan
Valt traag op het harde oppervlak
Die jouw blik doet verzachten
En mij stilletjes vergeeft

Starend naar
Een blikken koektrommel
Zie ik niks dan bloemetjespatroon
Het verleden is voorbij

Zijde

Ach, oude rups
Spin je draden
Tot een sprankelend
Zijden kledingstuk

Jij, vermoeide spin
Weef je web
Van dunne draden
Schitterend in het ochtendlicht

Afgescheiden substantie
Stolt in de open lucht
Wij vinden er voor ons

De mooiste doeleinden in terug

Angst voor het verleden

Zijn handen voor zijn oren
Lippen vormen
Een geluidloze schreeuw
Hij heeft zichzelf verloren
In de leemtes van de tijd

Struinend door zijn Labyrint
van gevoelens
Ontmoet hij vage klanken
Van weggestopte emoties
In een vorig leven

Geen toekomst ziet hij
Maar schaduwen uit
Een ver verleden
Die hem pijnigen
Als een foltering zo hard

De gang terug naar het heden
Is voor altijd afgesloten
Vriendschap sluiten moet hij
Nu voor eens en altijd
Met zijn angsten uit het verleden

Gebroken vogel

Slepend door het zand
Treurig zandkorrels tellend
Gebroken vogel

Schaduw

Mijn schaduw volgt niet meer
Vlucht voor mijn aanwezigheid

Wil niet langer gebonden zijn
Aan de grillen van het lot

Dwaalt eenzaam door de tijd
Naarstig op zoek naar een glimp van zichzelf

Mijn schaduw
Werd een dolende

Acties tegen China

Acties tegen China
Worden ondernomen
Onder verantwoording van
Hordes spoken en fantomen

Sporters zouden niet moeten gaan
Hun baan moeten deserteren
In Nederland blijven staan
Om ons kapitalisme te vereren

Zelfs een liedje werd bedacht
Een protest van een klein land
Tegen economische supermacht
Met onze oude idealen

Morgen schrijf ik een gedicht
Over schrijvers met ambitie
Die niet voor het communisme zijn gezwicht
Tegen hen teken ik mijn petitie

Go

Witte en zwartje steentjes
Vormen de meest
Ingewikkelde patronen
Op een bord van zuiver hout

Traditioneel Oosters spel
Ontstaan zo lang geleden
Toen wij alleen
Met bikkels konden gooien

Waar spelers kyu en dan
Atari plaatsen in het linkerveld
Op zoek naar een manier
Om tot een overwinning te komen

Twee kleuren zwart en wit
Liggend op een simpel bord
Raken verwikkeld in een strijd

Op leven en dood

Onze wereld

Terwijl in Seoul

Het hellevuur ontbrandde

En ons beroofde

Van prachtige cultuur,

Vond men in China

Een kleine dinosaurus

Gevleugeld wezen

Zo groot als een mus.

Verdwenen historie

En nieuw oud leven

Hand in hand te wachten

Om hun intrede te doenIn onze wereld

Haarlok

Hoewel de zon
Mij langzaam wakker kust
Bevinden mijn ankers
Zich in het land van mijn dromen

Ik blijf zweven
Tussen nacht en dag
Verlang naar alles
Wat daar op mij wacht

Waar bloemen geel,
Rood, paars of groen
Zich richten naar haar
Om hun energie op te doen

In mijn palm
Een gouden lok
Stevig vasthoudend
Voor als ik straks wakker word

Hoewel de zon
Mij langzaam wakker kust
Verdwijn ik opnieuw
In het holst van de nacht

Het meisje

Jouw arm eenzaam
Leunend op geen schouder
Maar op het koude hout
Van een verweerd bankje

Het verhaal achter jou
Zullen we nooit weten
Jij bent gewoon
Een meisje zo alleen