Waar zich ooit de velden uitstrekten
Met de kleuren van een bont palet
Ontstaat een nevel, grijs en star
Schoonheid onttrekkende zielenspinsel
Nevelvingers
Steeds dichterbij
Intense waanzin
Omhelsde je steeds meer
De marmeren poort naar
Het schaduwwoud
Uitnodigend en
Zonder vrees
Trad jij daar binnen
Op zoek naar...maar
Besef van verlies
Brachten kristallen tranen
Te laat mijn heroïsche
Heldendaden om nog
Eenmaal het licht te
Vangen in je ogen
De liefde van het hart
Verblindde jou niet meer
Deed je alleen nog staren
Naar een dieper wordende mist
En voor ik het had begrepen
Waren jouw sporen uitgewist
Posts tonen met het label afscheid. Alle posts tonen
Posts tonen met het label afscheid. Alle posts tonen
dinsdag 9 juni 2009
donderdag 8 januari 2009
Het donkere water dat mijn voeten kust
Het donkere water dat mijn voeten kust
En de geheimen meetrekt naar
Een oneindige diepte
Waar ze verzwolgen en
Vergeten worden
Alle sporen gewist
Door de niets ontziende
Handen van waternimfen
Die gillen als sirenes zo hoog
Je dieper meesleuren met hun zang
Langzaam zweef ik richting
Deze blauwe hemel
Waar mijn woorden
Slechts uit luchtbellen bestaan
En de geheimen meetrekt naar
Een oneindige diepte
Waar ze verzwolgen en
Vergeten worden
Alle sporen gewist
Door de niets ontziende
Handen van waternimfen
Die gillen als sirenes zo hoog
Je dieper meesleuren met hun zang
Langzaam zweef ik richting
Deze blauwe hemel
Waar mijn woorden
Slechts uit luchtbellen bestaan
dinsdag 8 april 2008
dinsdag 5 februari 2008
Haarlok
Hoewel de zon
Mij langzaam wakker kust
Bevinden mijn ankers
Zich in het land van mijn dromen
Ik blijf zweven
Tussen nacht en dag
Verlang naar alles
Wat daar op mij wacht
Waar bloemen geel,
Rood, paars of groen
Zich richten naar haar
Om hun energie op te doen
In mijn palm
Een gouden lok
Stevig vasthoudend
Voor als ik straks wakker word
Hoewel de zon
Mij langzaam wakker kust
Verdwijn ik opnieuw
In het holst van de nacht
Mij langzaam wakker kust
Bevinden mijn ankers
Zich in het land van mijn dromen
Ik blijf zweven
Tussen nacht en dag
Verlang naar alles
Wat daar op mij wacht
Waar bloemen geel,
Rood, paars of groen
Zich richten naar haar
Om hun energie op te doen
In mijn palm
Een gouden lok
Stevig vasthoudend
Voor als ik straks wakker word
Hoewel de zon
Mij langzaam wakker kust
Verdwijn ik opnieuw
In het holst van de nacht
zaterdag 26 januari 2008
Magisch afscheid
Ik zocht naar de plek
Van lang vergeten dromen
Reisde de wereld rond
Om tot deze plek te komen
Veslonden heb ik ze
Als kind en escapisme
De verhalen van wezens
Uit magische mythes
Nu rest er niks meer
En vertrok op mijn reis
Zocht naar de graal
Van mijn eigen verhaal
Vlak voor het duister
Mij in het einde omsloot
Zag ik heel even
Een eenhoorn, symbool van het eeuwige leven
Van lang vergeten dromen
Reisde de wereld rond
Om tot deze plek te komen
Veslonden heb ik ze
Als kind en escapisme
De verhalen van wezens
Uit magische mythes
Nu rest er niks meer
En vertrok op mijn reis
Zocht naar de graal
Van mijn eigen verhaal
Vlak voor het duister
Mij in het einde omsloot
Zag ik heel even
Een eenhoorn, symbool van het eeuwige leven
Abonneren op:
Posts (Atom)